ความสามารถพิเศษและก็พรแสวง

ความสามารถพิเศษและก็พรแสวงความยากที่ประจำตัวพวกเรามาตั้งแต่กำเนิดหรือไม่


ตั้งแต่กำเนิดจนกระทั่งพวกเราโตพวกเราชอบรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในความสามารถพิเศษของคนๆหนึ่งที่สะดุดตาไม่ว่าจะเป็นข้างในห้องเรียนตอนประถม ตอนมัทธยมรวมทั้งตอนมหาวิทยาลัย ในช่วงเวลาที่คนๆหนึงนั้นเก็บความรู้ความเข้าใจของตนเองเพื่อจะไม่ยอมแพ้คนๆหนึ่งนั้นยากอย่างมากเนื่องจากการเสาะหาวิชาความรู้เพื่อเปลี่ยนแปลงความคิดของพวกเราในสมองให้การมองโลกการมองสิ่งที่พวกเรามองเห็นหรือความสามารถของพวกเราๆนั้นเกิดมาเป็นตัวเป็นตนจริงๆสำหรับคนใดในบางบุคคลที่เกิดมากับความสามารถพิเศษในด้านนั้นๆแล้วยังเลือกเดินทางในทางที่ถูกจุดแบบไม่มีเงื่อนไขไม่มีข้อเกี่ยวกันทำให้ผู้ที่มีพรสวรรค์ในบางครั้งก็ยังได้โอกาสจะแพ้ผู้ที่มีพรแสวงเพราะว่าความชะล้าจิตใจเหมือนดั่งในนิทานอิสพเรื่อง กระต่ายกับเต่า ซึ่งชาวไทยพวกเราแต่ละคนทุกคนพวกเราค้ำประกันเลยว่ารู้จักนิทานหัวข้อนี้แน่ๆเนื่องจากความประมาทและไม่มีความระมัดระวังของผู้ที่เกิดขึ้นมากับความรู้ความเข้าใจที่ดียิ่งกว่าอีกคนแต่ว่าก็ยังแพ้อีกผู้ที่มีความรู้และมีความเข้าใจที่ด้อยกว่าในสิ่งที่เขาท้าและก็แข่งกันมาแม้กระนั้นเนื่องจากว่าไม่ท้อถอยรวมทั้งมีสาเหตุจากความดวงใจสู้และก็ไม่คดโกงต่อความรู้ความเข้าใจของตนไม่เลือกที่จะน้อยอกน้อยใจในความรู้ความเข้าใจที่ตนเองได้รับมาแม้กระนั้นเริ่ม

ด้วยเหตุผลดังกล่าวพวกเราต้องการจะกล่าวว่าคนที่มีความมุมานะบากบั่นไม่มีความจำเป็นต้องรู้สึกอกน้อยใจของตนเลยเพราะเหตุว่าคำว่าพรแสวงนั้นถึงในบางครั้งพวกเราจะไม่มีความสามารถพอๆกับผู้ที่มีพรสวรรค์ที่เขาเลือกทางตนเองถูกแล้วพวกเราก็ต้องพึงพอใจกับสิ่งที่พวกเราเพียรพยายามทำมันอยู่ทุกวี่ทุกวันแล้วก็เลือกทำในสิ่งที่พวกเรามีความรู้สึกว่าจะไม่เป็นผลลบต่อคนไหนเลยสามารถทำให้ตนเองไม่มีปัญหากับครอบครัวสามารถขึ้นมาเป็นผู้นำครอบครัวได้เท่านั้นพวกเราก็รู้สึกว่าคุณก็เป็นคนอีกคนหนึ่งที่เกิดมานั้นมิได้ได้ผลสำเร็จลบต่อคนไหนกันแน่แต่ว่าขั้นต่ำผลจากการบวกของคุณอาจจะมิได้เกิดขึ้นกับทุกคนแม้กระนั้นสิ่งที่คุณได้สร้างมันขึ้นมาจากพรแสวงและก็ความอุตสาหะมานะนั้นก็ได้ผลสำเร็จทำให้ท่านประสบผลสำเร็จในด้านของตัวคุณเองแต่ว่าสิ่งที่ไม่ดีนั้นถ้าขึ้นจริงๆนั้นเป็นการที่คนๆหนึ่งเกิดมาและไม่เลือกที่จะทำชีวิตให้ดีนั้นก็เลยเป็นเหตุผลให้กับใครสักคนที่มองดูคนที่มีพรสวรรค์ว่าเห้ยเพราะเหตุไรพวกเราไม่เกิดขึ้นมาเป็นคนผู้ที่มีพรสวรรค์วะ พวกเราจะบอกให้ว่าคนอย่างงั้นนะยิ่งน่าอัปยศสะมากกว่าผู้ที่มีความพากเพียรที่จะทำอะไรสักอย่างเพื่อตนเองดันจากจุดที่ไม่ดีขึ้นมาหรือบางบุคคลที่เกิดมาไม่มีความสามารถพิเศษ

Author: Addison Franklin